HÁVAÐINN Í KRINGUM OKKUR

Ljóðið sem stekkur eins og laxfiskur upp úr vatnsborðinu í huga mér þessa dagana er eftir skáldið Njörð P. Njarðvík og fjallar um hávaðann í kringum okkur sem ætlar allt að æra

Mér líður ekki úr minni magnað, heillandi ljóð um  „Hávaðann í kringum okkur…“ eftir Njörð P. Njarðvík skáld og fræðimann.

Ég gleymi orðið flestu sem ég les jafnóðum og ég les það en þetta ljóð hefur neitað að hverfa inn í þokuna og línur úr því rifjast upp fyrir mér daglega, enda hef ég lengi haft það á tilfinningunni að þögnin sé tungumál viskunnar.

Mér finnst þetta ljóð vera fallega hugsað, vel orðað og skáldlega ort, og það á erindi til okkar allra, jafnt þeirra sem elska kyrrðina og njóta þess að hlusta eftir hvíslinu í grasinu og þeirra sem hafa ánetjast hávaðanum og hafa ekki hugmynd um að þeir fari á mis við þyt golunnar.

 

Hávaðinn í kringum okkur

drepur hljóðin

eitt af öðru

Hvíslið í grasinu hljóðnar

þytur golunnar þagnar

hjal lækjarins lognast út af

þytur hrossagauksins hrapar

kvak lóunnar kafnar

Jafnvel drunurnar í fossinum drukkna

Loks er ekkert annað eftir

en ærandi hávaði

Á honum vinnur ekkert

nema þögnin

Ljóðið er birt með leyfi höfundar.

Þér gæti einnig líkað við
Ummæli
Hleð...